De Chrysaora melanaster, ook bekend als Noordelijke zeenetel, is een grote en sierlijke schijfkwal die behoort tot de familie Pelagiidae. De herkomst van deze kwal ligt in de koude tot gematigde wateren van de noordelijke Stille Oceaan en de Arctische Oceaan, met een sterke aanwezigheid in de Beringzee. Het is een pelagische soort die in open water leeft, maar kan worden aangetroffen op diepten tot wel 100 meter. De kwal is direct herkenbaar aan zijn grote klokvormige lichaam, dat een diameter van wel 60 centimeter kan bereiken. De kleur varieert meestal van lichtbruin of geelbruin tot donkerder oranje. De klok is vaak bedekt met radiaal verlopende strepen of V-vormige markeringen, wat bijdraagt aan de naam 'zeenetel'. De kwal heeft tot wel 24 tentakels (drie per octant) die aan de rand van de klok hangen en tot 3 meter lang kunnen worden. Daarnaast heeft hij vier lange mondarmen.
De Chrysaora melanaster wordt vaak verward met andere netelkwallen in hetzelfde geslacht, met name de Pacific Sea Nettle (Chrysaora fuscescens) en de Japanse zeenetel (Chrysaora pacifica). De naamgeving heeft in het verleden tot verwarring geleid, maar C. melanaster onderscheidt zich door zijn voorkeur voor de koudere noordelijke wateren. De Japanse zeenetel (C. pacifica) komt verder naar het zuiden voor en heeft doorgaans een meer uitgesproken patroon op de klok. Alle Chrysaora-soorten zijn roofdieren die zich voeden met zoƶplankton, copepoden, kleine vissen en andere kwallen, die ze vangen met hun netelende tentakels. De steek van de Noordelijke zeenetel wordt over het algemeen als mild beschouwd, hoewel deze wel aanzienlijke huidirritatie en branderigheid kan veroorzaken.
Wat de huidige status van de Noordelijke zeenetel betreft, is de soort niet geƫvalueerd (Not Evaluated - NE) door de IUCN. Dit betekent dat er onvoldoende gegevens zijn om een classificatie vast te stellen. Echter, de soort wordt over het algemeen niet beschouwd als direct bedreigd, gezien zijn voorkomen in grote, open oceaanwateren. Sterker nog, in sommige ecosystemen, zoals de Beringzee, wordt gesuggereerd dat de groei van deze kwalspopulaties toeneemt. Dit kan worden gekoppeld aan veranderingen in de watertemperatuur en de beschikbaarheid van prooien, waardoor ze een belangrijke factor worden in de ecologie van de noordelijke Stille Oceaan.
Deze soort heb ik het laatst in Zoo Duisburg gezien en gefotografeerd op 13-05-2019.
Deze soort is ook bekend onder de naam(en) Noordelijke zeenetel
Deze soort heb ik gezien in Pairi Daiza | Zoo Duisburg