De Europese meerval (Silurus glanis), vaak simpelweg de meerval genoemd, is een van de grootste en meest mythische zoetwatervissen in Europa. De herkomst van deze vis ligt oorspronkelijk in de grote rivierbekkens van Midden- en Oost-Europa, met name de Donau, Rijn, en de stroomgebieden die uitmonden in de Kaspische en Zwarte Zee. Door uitzetting en natuurlijke verspreiding komt de soort nu in grote delen van West-Europa voor, inclusief Spanje, Frankrijk en Nederland. Ze geven de voorkeur aan grote, diepe rivieren, meren en reservoirs met langzaam stromend of stilstaand water en modderige of zandige bodems. Ze zijn nachtactieve roofvissen die overdag vaak in diepe gaten of onder overhangende oevers schuilen.
De herkenbaarheid van de Europese meerval is zeer eenvoudig vanwege zijn enorme omvang en ongewone uiterlijk. Het is een massieve, langwerpige vis met een gladde, schubloze huid. De kleur varieert van olijfgroen tot bruin of zelfs zwart op de rug, met een lichtere, vaak gevlekte buik. Het meest kenmerkende detail is de platte, brede kop met een extreem grote mond. Ze bezitten zes lange, gevoelige baarddraden; twee zeer lange draden op de bovenkaak en vier kortere op de onderkaak, die ze gebruiken om prooien in troebel water te lokaliseren. De meerval heeft een zeer lange aarsvin die bijna tot aan de staartvin reikt, en een minuscule rugvin. De vis kan extreem groot worden, met gedocumenteerde exemplaren van meer dan 2,5 meter lang en een gewicht van meer dan 100 kilogram, hoewel de gemiddelde grootte in West-Europa kleiner is.
De meest vergelijkbare soort in Europa is de veel kleinere Dwergmeerval (Ameiurus nebulosus), die in veel Europese wateren als invasieve soort voorkomt, en de inheemse Zeewolf (Anarhichas lupus), die weliswaar in de zee leeft maar een gelijkaardige, gladde en langgerekte lichaamsvorm heeft. Het verschil met de Dwergmeerval is duidelijk: de Dwergmeerval is aanzienlijk kleiner en heeft acht baarddraden in plaats van zes. De Meerval onderscheidt zich van alle andere Europese vissen door zijn gigantische omvang, zijn volledig schubloze huid en de specifieke opstelling van de zes baarddraden.
De huidige status van de Europese meerval is over het algemeen goed, en de soort wordt door de IUCN geclassificeerd als Minste Zorg (Least Concern). In de meeste West-Europese landen waar hij is geïntroduceerd of opnieuw is uitgezet, zijn de populaties robuust en lokaal zelfs explosief gegroeid. De vis is een gewilde sportvis, maar wordt zelden commercieel bevist. In sommige gebieden is de soort controversieel vanwege zijn roofzuchtige gedrag, wat een impact kan hebben op de populaties van inheemse vissoorten en watervogels. De belangrijkste bedreiging is de lokale verslechtering van de waterkwaliteit en barrières in rivieren die de migratieroutes blokkeren, hoewel de soort over het algemeen zeer veerkrachtig is.
Deze soort heb ik het laatst in Zoo Duisburg gezien en gefotografeerd op 13-05-2019.
Deze soort is ook bekend onder de naam(en) Val | Visduivel
Deze soort heb ik gezien in Zoo Duisburg