Geelvleugelamazone

Amazona barbadensis

foto gemaakt in Avifauna Alphen a/d Rijn 11-05-2026

De geelvleugelamazone, wetenschappelijk bekend als Amazona barbadensis, vindt zijn oorsprong in de droge kustgebieden van Venezuela en op de nabijgelegen eilanden Aruba, Bonaire en Curaçao. In tegenstelling tot veel andere amazonepapegaaien die in dichte regenwouden leven, is dit een echte specialist van droge habitats zoals cactuswoestijnen, doornig struikgewas en droge loofbossen. Ze leven meestal in paren of kleine groepen, maar verzamelen zich op gezamenlijke slaapplaatsen in bomen of op kliffen. Hun dieet is volledig aangepast aan de aride omgeving en bestaat uit zaden, bloemen en de vruchten van cactussen en bomen die bestand zijn tegen droogte.

Wat betreft de herkenbaarheid is de geelvleugelamazone een middelgrote papegaai van ongeveer 33 centimeter met een overwegend groen verenkleed, waarbij de veren vaak een zwarte rand hebben die een geschubd effect geeft. Het meest opvallende en naamgevende kenmerk is de heldergele kleur op de vleugelboeg, die bij volwassen vogels zeer intens is. Een zeer specifiek kenmerk is de koptekening: het voorhoofd is wit tot roomkleurig, terwijl de kruin, de wangen en de keel een diepgele kleur hebben. De snavel is opvallend licht van kleur (hoornkleurig) en de ogen hebben een oranje iris, wat de vogel een alerte uitdrukking geeft in het felle zonlicht van zijn natuurlijke leefgebied.

In vergelijking met de venzuelamazone (Amazona amazonica) is de geelvleugelamazone direct te onderscheiden door de gele vleugelboeg en de veel lichtere snavel; de venezuelamazone heeft een donkerdere snavel en meer blauwtinten rond de ogen. Het verschil met de blauwvoorhoofdamazone is eveneens duidelijk door het ontbreken van de blauwe veren op de kop. Waar veel amazones in het dichte bladerdak van een woud nauwelijks opvallen, is de geelvleugelamazone door zijn specifieke kopkleuren een markante verschijning tegen de blauwe lucht van de kustgebieden. Vergeleken met de geelkopamazone uit Mexico is deze soort slanker en heeft hij minder geel op de nek en schouders.

De huidige status van de geelvleugelamazone wordt door de IUCN geclassificeerd als 'Kwetsbaar' (Vulnerable). De populaties op het vasteland en de eilanden staan onder grote druk door de illegale handel in wilde vogels voor de huisdierenmarkt en de vernietiging van hun leefgebied door toerisme en landbouw. Vooral op Bonaire worden intensieve beschermingsmaatregelen genomen om de nestplaatsen te beveiligen tegen stropers en roofdieren. Omdat ze afhankelijk zijn van specifieke voedselbomen in een beperkt gebied, zijn ze erg kwetsbaar voor lokale veranderingen in het klimaat. In de collecties van de Berlijnse parken zijn ze belangrijke ambassadeurs voor het behoud van de unieke Caribische biodiversiteit.

Deze soort heb ik het laatst in Avifauna gezien en gefotografeerd op 11-05-2026.

Deze soort heb ik gezien in Avifauna