Guanaco

Lama guanicoe

foto gemaakt in Zoo Krefeld 14-04-2026

De guanaco, wetenschappelijk bekend als Lama guanicoe, is een van de meest karakteristieke wilde kameelachtigen van Zuid-Amerika. De oorsprong van dit robuuste dier ligt in de uitgestrekte landschappen van het Andesgebergte en de droge vlaktes van Patagonië. Het verspreidingsgebied strekt zich uit van het noorden van Peru tot aan de zuidpunt van Chili en Argentinië, inclusief het eiland Vuurland. Ze zijn extreem flexibel wat betreft hun leefomgeving en komen voor op hoogtes tot wel 4000 meter, maar ook in de kurkdroge Atacama-woestijn en de winderige steppes van het zuiden.

Wat betreft de herkenbaarheid valt direct de slanke, elegante bouw op met de lange hals en de relatief kleine kop. De vacht is aan de bovenzijde warm roodbruin tot kaneelkleurig, terwijl de buik, de binnenkant van de poten en de keel scherp afsteken in een helderwitte kleur. Een opvallend kenmerk is het grijze tot bijna zwarte gezicht met de grote, donkere ogen en lange wimpers die hen beschermen tegen opwaaiend stof en zand. Hun poten zijn lang en krachtig, eindigend in twee tenen met eeltkussens die voor een uitstekende grip zorgen op rotsachtig terrein.

In vergelijking met andere Zuid-Amerikaanse kameelachtigen is de guanaco groter en steviger gebouwd dan de vicuña. Waar de vicuña bekend staat om zijn extreem fijne, goudkleurige wol, is de vacht van de guanaco dikker en dubbellaags. Het belangrijkste verschil met de gedomesticeerde lama (Lama glama) en de alpaca (Vicugna pacos) is dat de guanaco een wild dier is met een zeer uniform kleurpatroon, terwijl tamme lama’s en alpaca’s in talloze kleurvariaties en vlekkenpatronen voorkomen. Bovendien zijn guanaco's over het algemeen wat kleiner en ranker dan de zwaargebouwde last-lama's.

De huidige status van de guanaco is door de IUCN geclassificeerd als 'Niet Bedreigd' (Least Concern), maar dit vertelt niet het hele verhaal. Hoewel de totale populatie in de miljoenen loopt, is het verspreidingsgebied enorm versnipperd geraakt vergeleken met de historische situatie. De belangrijkste bedreigingen zijn de concurrentie met grazend vee, zoals schapen, en de illegale jacht voor hun vlees en huiden. In sommige regio's, zoals in delen van Peru en Chili, zijn de populaties klein en kwetsbaar. Beschermingsmaatregelen in nationale parken zoals Torres del Paine zijn cruciaal om de migratieroutes van deze iconische soort open te houden.

Deze soort heb ik het laatst in Zoo Krefeld gezien en gefotografeerd op 14-04-2026.

Deze soort heb ik gezien in Tierpark Berlin | Zoo Krefeld